دختر کوچولو به باباش نگا کرد و بازم سوالشو تکرار کرد: "ینی اونا واقعا وجود ندارن؟"
باباش از بالای روزنامه یه نگاهی بهش کرد و گفت : "نه بابا جون... بهت که گفتم. اونا وجود ندارن."
دختر کوچولو موهاشو دور انگشتش پیچوند و گفت : "ولی مامان بزرگ می گفت که وجود دارن. تازه می گفت جای انگشت پا ، سم دارن."
مامان دختر یه نگاهی بهش کرد و گفت : "عزیزم مامان بزرگ باهات شوخی می کرده" و سعی کرد چشمش به چشم شوهرش نیفته.
شوهرش اما، انگار دیگه نتونس ساکت بشینه. روزنامه رو با عصبانیت تا کرد و گذاشت روی میز و گفت :"خانم صد دفه بهت گفتم به مادرت بگو این حرفا رو جلوی این بچه نزنه. ببین چطوری فکر بچه رو با این مزخرفات پر کرده."
دختر کوچولو دوباره گفت :"ولی بابا اینا مزخرفات نیس که. مامان بزرگ گفت اونا بیشتر توی صحراها زندگی می کنن. می گفت توی حموما و خونه های قدیمی هم هستن."
باباش که دیگه از این بحث خسته شده بود گفت :" نه عزیزم. اینا خرافاته. قدیمیا چون بیکارن ، می شینن واسه خودشون قصه درست می کنن."
دختر کوچولو سرشو پایین انداخت و همونطور که با موهاش بازی می کرد با شرمندگی گفت :"ولی بابا اونا وجود دارن. من خودم امروز یکیشونو دیدم. اصلام ترسناک نبود. خیلیم مهربون بود. کلی با هم حرف زدیم. با هم دوست شدیم."
بابای دختر یه چشم غره به همسرش رفت و گفت :"خانم بفرما. همین مونده بود که از لطف مادرت بچه مون خیالاتی بار بیاد. دخترم بهت گفتم اینا همه ش خرافاته."
دختر سرشو پایین انداخت و همونجور که با موهاش بازی می کرد گفت :" نه... بابا..."
که باباش با بی حوصله گی حرفشو قط کرد و گفت :" عزیزم گفتم که وجود ندارن. حالا دیگه وقت خوابه. بلند شو برو لالا کن عزیزم." و خیلی سریع پیشونی دخترشو بوسید.
بعد به همسرش اشاره کرد و گفت :"خانم این بچه رو ببر تو اتاقش."
دختر دوباره گفت :" بابا آخه..." که باباش سریع گفت :" منظورت اینه که شب بخیر بابا؟"
دختر کوچولو با بغض گفت :" شب بخیر بابا".
مامان دختر کوچولو که از شنیدن اینجور حرفا، اونم این موقه شب وحشت کرده بود گفت :" اگه بخوای می تونی امشب پیش ما بخوابی. ولی فقط امشب آ."
دختر کوچولو با ناراحتی گفت :"نه... می رم تو اتاق خودم می خوابم."
مامانش با تعجب گفت :"ینی نمی ترسی؟"
بابای دختر دوباره یه چشم غره به همسرش رفت و گفت :"ترس چیه خانم؟ دختر من خیلیم شجاعه. تازه از چیزی که وجود نداره نباید ترسید که..." و یه چشمک هوایی فرستاد سمت دخترش.
مامان دست دختر کوچولو رو گرفت و از پله ها بالا برد.
دخترش رو توی تخت خوابوند و پتو رو تا روی سینه دخترک بالا کشید. پیشونی دخترشو بوسید و خواست بره که دختر دست مادرش رو گرفت:"مامان.
مامان با مهربونی برگشت و گفت :"جون مامان؟"
گفت :"مامان من امروز یکیشونو دیدم. بهم گفت اسمش حسینه."
مامان دختر کوچولو که معلوم بود پشت لبخندش ترسیده گفت :" عزیزم بهت گفتم که چیزی به اسم آدم وجود نداره."
دختر کوچولو گفت :"ینی توی این دنیای به این بزرگی فقط ما جنا هستیم؟ ینی واقعا آدم وجود نداره؟"
مامان یه بار دیگه دخترش رو بوسید و گفت :" نه عزیزم وجود نداره. شب بخیر..." و چراغ اتاق رو خاموش کرد و رفت...

********

خوب بریم سراغ عکس این سری که خودم از یه آگهی گرفتم...

من قهرم: این عکس بالاییه رو خودم گرفتم. ایام دهه محرم بود که چشمم بهش خورد. یه جمله رو با خط کشیده نوشته "من کشته اشک چشم هستم". این یعنی چی؟ چه بی مفهومی رو غرق مفهوم عرفانی جهاد امام حسین کردن؟. آدرس رو نگاه کنین. اسم حسینه قبلا "طالقانی" بوده. حتی توی اعلامیه هم اول نوشتن طالقانی، بعد رو یه تیکه کاغذ نوشتن "امام حسین(ع)" و چسبوندن رو طالقانی. نمی دونستم اسم حسینه هم تو ایام دهه محرم باید عوض بشه. لابد امام حسین با طالقانی لج بوده و اگه اسم حسینه همون طالقانی می مونده، ثوابا رو جمع نمی کرده ببره بالا. بازی با دین و با اعتقادات مردم. آخه تا چه حد؟

********

خ.ن.ب.د.ز1: ظاهرا برادران عزیز فیلترچی(بر وزن شیپورچی) هنوز دارن واسه امام حسین سینه می زنن که ما هنوز فیلتر نشدیم. بهرحال ما زنده ایم. تا زنده ایم رزمنده ایم. فعلا همینجا پلاسیم تا دوستان فیلترچی برگردن و بیان گوشمونو بگیرن.

خ.ن.ب.د.ز2 : هفته پیش که "خ.ن.ب.د.ز" نداشتیم چن تا از بچه ها شاکی بودن. می گم شما میاین مطلبو بخونین یا "خ.ن.ب.د.ز" رو؟

خ.ن.ب.د.ز3: نازنین خانم پرسیده :"اون عكسايي كه تو خونه هست از كجا اوردي...؟" نازنین جان عکسای آخر متعلق به "حاج آقا گلستانی" امام جمعه "تویسرکان" بود که با همسر یکی از کارمنداش روی هم ریخته بود.

خ.ن.ب.د.ز4 : توی دهه مابین ورود آیت الله خمینی و پیروزی دولت وقت هستیم. پیروزی ای که قرار بود ایران رو تبدیل به مدینه فاضله کنه. خب نمی دونم چطوری بگم که سوء برداشت نشه ولی بهرحال هیچکس به قولش عمل نکرد جز مردم عادی که جلوی گلوله و گاز و مشت و لگد و بازداشت و زندان و ساواک ایستادن. بیچاره مردم.